Sayfalar

16 Ocak 2026 Cuma

16.01.2026















"Her ölüm erken ölümdür"
Köyden amca yarımız S. dün sırlandı. Rahmetli H.  Amcamla yaşıttı. Bugün toprağa verdik. Taptaze karlar düştü toprağına. Sonbahar filminin son sahneleri gibiydi. 
*
Belki de on sekiz yaşına yeni girmiştin. Babamla birlikte ehliyet alacaksınız. Ehliyet sınavlarına gidiyorsunuz. O hafta bizde kaldın. Yine böyle bir kış. Ya Rabbi. Ne güzel haftaydı. Öyle güzel akşamlar yaşattın ki bize. Güldürdün, eğlendirdin. Bilmeceler, fıkralar, sihirbazlık gösterileri. Çok güzeldi çok.
.
Yazları köye de giderdik. Beni ata bindirdiğini hatırlıyorum. Kendin ayakların ile komut verdiğinde hayvancağız hareket ediyor ben yaptığım da ise yürümüyordu. Traktörle tarlaya giderken beni de yanına alırdın. Nasıl güzel bir insandın. Temiz yaşadın. Öyle güzel bir günde de gittin. Orda incinmeyesin inşallah. İyi ki görmeye gelmiştim seni. Görmeseydim içim çok yanardı. Mutfağa geçmiştin herkes vedalaşıp çıkmıştı. En son ben elimi kaldırarak selam verdim vedalaştık. Cennetlik bir insan kimdir deseler seni söylerdim. Güle güle. 




15 Ocak 2026 Perşembe

çağrışımlar

"savaş bitmiş, ben nöbette unutulmuşum" İsmet Özel 
*
"savaş sona ermiş, perde inmiş; yalnızım, ellerim boş, kalbim boş. yalnızım." Rene Crevel

10 Ocak 2026 Cumartesi

9 Ocak 2026 Cuma

19.22

ramazan'ı gördüm bugün rüyamda. liseden arkadaşım. bazen yan yana otururduk bazen önümdeki sırada otururdu. mezun olduktan sonra açıköğretim okudu. ömür lokantası'nın üstündeki  sürücü kursu'nun çay ocağını işletti uzun bir süre. ben de sınava hazırlanıyordum. yanına gidip gelirdim. karanlık ve soğuk bir atmosferi vardı çay ocağının. ramazan'ın elleri hep soğuktu üşürdü de. ince uzun zayıf bir arkadaş. çok oturduk. müzik klip kanallarının yoğun olduğu yıllar. klipleri izler yorumlar yapardık. sonra inşaat işine girdi. alçı dekorasyon. dükkân da açtı. hep yollarda karşılaştık. hâl hatır sorup ayrılırdık. evlenmediğime şaşırıp dururdu her defasında. bugün rüyamda yine yolda karşılaştık. nalbantlarbaşı'nda. ziya bey kütüphanesi'nin biraz yukarısında. önce kim kimi görüyor hatırlamıyorum. ama öyle böyle değil bendeki mutluluk. bir sarılıyorum ki. ağlayacağız neredeyse. ramazan'da çok mutlu oluyor. eski işime geri döndüm, diyor. parmağıyla bir apartmanın üzerindeki tabelayı gösteriyor. işyeri orasıymış. etkinlik organizasyonu işleriymis. sonra ayrılıyoruz. not: benim üzerimde takım elbise vardı. ramazan'ın da boynunda da kravatı vardı.



Lise son sınıf. Mezuniyet pikniğinden.
Hehe tiplere bak.

7 Ocak 2026 Çarşamba

yedi samuray

"en derin dostluklar, genellikle şans eseri gerçekleşen buluşmalardan doğmuştur."

"yine biz kaybettik. kazanan bu çiftçiler oldu. biz değil."