13.12

"Saatler, günler, haftalar, mevsimler boyunca her şeyden kopuyor, her şeyden soğuyorsun. Bazen, neredeyse bir tür sarhoşlukla, özgür olduğunu, seni bunaltan, senin hoşuna giden ya da gitmeyen hiçbir şey olmadığını keşfediyorsun. Ve oyun kâğıtlarının ya da kimi gürültülerin, kendine sunduğun kimi gösterilerin sana sağladığı bu yıpratıcı olmayan havada, anların heyecanından başka şeye yer vermeyen bu yaşamda, mükemmele yakın, büyüleyici, bazen de yeni heyecanlarla dolu bir mutluluk buluyorsun. Tam bir huzur içindesin, her an esirgeniyor, korunuyorsun. Çok mutlu bir parantez içinde, hiçbir şey beklemediğin, vaatlerle dolu bir boşlukta yaşıyorsun. Görünmez, duru ve saydamsın. Yoksun artık: Saatlerin ardından, günlerin ardından, mevsimler geçerken, zaman akarken, neşelenmeden, hüzünlenmeden, geleceksiz ve geçmişsiz, öylece, düpedüz, apaçık yaşayaduruyorsun...." G. Perec - Uyuyan Adam

derme çatma 5

n'oldu. başın göğe erdi mi?

...

yakın bir zamanda küçük bir yolculuğa çıkacağım. tur şirketinden beni aradılar. herkes eşli, çift geliyormuş. eee, dedim. size otellerde oda ayarlamakta zorlanıyoruz, dediler. (zaten böyle şeyler benim başıma gelir cümlesini kurdum tabii ki içimden :) kusura bakmayın bu kadar kısa zamanda bir eş bulamam, dedim. hahaha. benim seyahati iptal ediyorlarmış. şaşırmam. 

...

perşembe günü babam hacdan döndü. şükür. 

...

aslında hayat devam etmiyor. devam edenin hayat olduğunu zannediyoruz.

...

Allah affetsin, içimde müthiş bir kin ve öfke var. kırıcı oluyorum kaç zamandır. ama gerçekten canımı sıkıyorlar. hak ediyorlar. gerçi içimi tam dökemediğim için de sinirleniyorum. içimi döksem ağzıma geleni saysam o zaman kesin hafiflerim. 😀 (sinirliöfkelivekincideğilim. bilinsin isterim. hem beceremem.

...

bugün dilime takıldı:

"Bana dişlerini gıcırdatma
Bir temkinsiz yoldayız hep
Bir şarkı mı mırıldansak?
Bir yokluk ki azımsanmaz
Geçmez yalnızlık sarılsak da
Yarınlar var, yürünür belki hiç dağılmazsak" gazapizm

Derme çatma 4

Kurutulmuş dün mevsimi

Benliğimi nesnelere yüklediğimi farkediyorum. Hatıralar yükünün ağırlığı çöküyor üzerime.

Sürekli eve döndüğümde, eve dönüşlerin mecburiyetinde, kapıdan içeri girdiğimde gözüme çarpan nesnelerin büyük ağırlığı ile yığılıp kalıyorum kanepeye. Kurtulmam gerektiğini, hesaplaşıp bitirmem gerektiğini iyice öğretiyorum kendime -ögretmeye çalışıyor muyum- Ama nerdee. Ağrılarından kurtulmak istemeyen hasta olur mu? Olur. O benim işte. Ya ağrılar geçtikten sonra unutursam. Unutmak ne büyük utanç. Ben yaşatmanın yanındayım. Neyi niçin neden. Sebebini bilmiyorum. Ama şemsiyeyi kıran o roman kahramanı gibi hayatımla yüzleşirsem benim için hiç iyi olmaz. Suyu boşalmış boş bir sürahi gibi kalırım. Toprağı kurumuş çiçek gibi solarım. Yangı nedir bilir misiniz? Bütün yolların ortasında kalıp gidememektir.  08.07.2019

Şiire gazele 1

- Şiir diyorum;

- Bir şey demeden önce şunu söylememe izin ver lütfen.

- Elbette.

- Şiir hassasiyet gerektirir. Ve  gerçekten şiiri dikkate alan birisi olarak sorular sor. Gündelik hayatımda şiirle yakından ve uzaktan alakası olmayan insanların soruları beni yıldırdı.

- Ne soruyorlar ki?

- Ne sormuyorlar ki? Kaç adet basıldı. Ne kadar kazanıyorsun? çok sattı mı? Bu mısrada ne demek istiyorsun? gibi şeyler.

- Aaa evet gerçekten çok can sıkıcıymış.

- Ne soracaktın?

derme çatma 3

-kırılmalardan geliyorlar ellerinde kırgın yenilgiler-

uzun zamandır kırgın yaşadım. kendimi kıra kıra yaşadım. ilk kendimi kırdım. kendimi kırdığım için yaşamaktan kovuldum. düştüm. çok kırıldım. kırılmanın seslerini biriktirdim. bir boşluk yarattım. biriktirdim. evet şimdi kırıklarımı toplamaya çalışıyorum. çabuk yorulmam bundandır belki. peki kırıklarımı topladım diyelim. elime ne geçecek. tamam kırıklar geçecek diyeceğinizi tahmin edebiliyorum. ama benim ne demek istediğimi anladınız bence? kırıklardan bir ev yaparım kendime. belki bir köye yerleşir tarımla uğraşırız onunla. içinizden ege demek geldi. hayır. kırıklarla birlikte karar vermeyi düşünüyorum nereye yerleşeceğimizi. sonuçta bu da bizim bir hayalimiz. belki onlar da yıllarca dağınık kalmaktan yorgun düşmüşlerdir. belki onlar da bana kırgındırlar. neden geciktin bizleri toparlamak için diye bana bir yığın öfke, serzeniş biriktirmişlerdir. uzun zamandır kırgın yaşadım. şimdi kırgınlığım karşımda. bakışıyoruz.