Gülnaz Eliaçık Yıldız'ın ikinci öykü kitabını da çok beğendim. İlk bölümde büyülü gerçekçilik tarzında öykülere de imza atmış olması yenilikçi bir tavır geliştirdiğini gösteriyor. Tabii bizim masallarımızın, büyüklerimizin anlattığı hikayelerin izinden gittiğini de söyleyebiliriz. İlla başka toprakların öykü anlatıcılığına dayandırmaya gerek yok. Geleneğin o kadim çizgisinden haberdar yazarımız. Sonraki kitaplarını da merak ediyorum.
.
"O gün bildim ki kimse, bir diğerinin yumuşak yerini, kendinin gölgesinde kalan yanlarını bilmemeli. Bilirse, eline geçirdiği ilk sivri şeyi oraya saplıyordu çünkü." sayfa 120
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder