gidecek yer yok

"- bazen her şeyi çok fazla düşünüyorum. ve içimde bu büyük depresyonu hissediyorum."

*

yıkımlar, ölümler, zulümler, yerlerinden edilip bir yere sıkıştırılmak istenenler. onlarca yıldır devam eden işgal politikalarının minicik bir parçası. bu kadarcık görüntü bile yüreğimizi dağlarken son yaşananlardan (Gazze) sonra hayata rahatça tutunma biçimlerimiz. bir romanda geçiyordu altını çizmişim:

"İnsanlar kötü. Sevdikleri ölünce bile yaşıyorlar." öfkemizi ve hafızamızı diri tutmalıyız bence. izleyin.