02.10

Gündüzlerim rüyalarımdaki hayatımdan daha sakin geçiyor.

yağsın

 00.22

aniden yağmur yağmaya başladı. pencereye değen yağmur damlaları güzel hissettiriyor. böyle yazmak geldi içimden. bilmiyorum ki. ne olacak böyle.

kar daima diner 3 -yeni şiir-

bugün 13 eylül

dün üniversite hastanesinin kafesinde annemin sonuçlarını beklerken bir kızın telefona bakıp ağladığını gördüm. bir yakınının sağlık sorunuysa allah'ım sen şifa ver.

...

hesabını dondurmuş. uzun bir süre gelmez galiba. bazen şey düşünüyorum bir gününü nasıl geçirir, merkeze gelir mi, istasyon caddesinde turlar mı, hangi kafede oturur, arkadaşlarıyla keyifli sohbetler yapar mı? düşünürüm.

...

bugün kitap okuduğum kafede koltuğun yanına çektiğim masayı ve sandalyeyi yerine koymadan kalktığımı fark ettim. çok mahcubum şu an. bir sonraki gidişimde özür dilerim artık. dalgınlığıma geldi.

...

selçuk baran'ın günlüklerini ara ara okurum. geçenler de karıştırırken altını çizdiğim paragrafı buraya yazayım istedim. yazarlar ve şairler bazen bu yazdıkları ile yanlış anlaşılmaya müsait işlere imza atarlar. kendi kaderleri ile oynayıp başkalarının kendi hayatlarına bakışını ciddi şekilde etkilerler. yani okuyucu şunu bilmeli. metinlerle yazarın hayatı birebir örtüşmeyebilir. kederli yazar ama hayatı keyiflidir. müthiş macera içeren bir romanı vardır ama hayatı berbattır. gibi. gibi. anlatabildim galiba.

"Defterimi demin okudum. Hep üzüntülü zamanlarımda yazmışım. Biri görse hayatı keder ve karanlık içinde geçen bir insan olduğuma hükmedecek. Halbuki hiç de değil... Hayatımın çoğu neşe içinde geçiyor. Neşelendiğim zaman düşünmeye ihtiyacım olmuyor. Onun için yazmıyorum." 

selçuk baran - sayfa 77

bugün yedi eylül

sabah çok erken kalkmama rağmen uykum gelmiyor. kpss'de görevliydim bugün üniversiteside. fen fakültesi'nde. koridorların camları açıktı. Ağaçların arasından öyle güzel bir kuş sesi geliyordu ki. Sınıfın kapısının önünde dinledim dinledim. Yüzüme güzellik geldi. Ama kuşun türü neydi bilemedim. bana eşlik ettiğin için teşekkür ederim.

.... 

Abdurrahman'a şiir kitabımı imzalarken şöyle yazmıştım:

"Sözü uzattığıma bakma. Aslında dayanamıyorum." 

.... 

İçimden şöyle geçirdim: Evlerinin içi huzur döşeli " ah. 

... 

Sabah okul var. Başlıyor. Uyu bence. Tamam uyurum. ( kendimle başbaşa programından altını çizdiklerim)