29 Aralık'ta başladım kitaba. Okulda boş derslerde okuyacağım, demiştim. 25 Şubat'ta bitti. Zaten aralıklarla okunmaya müsait bir kitaptı. Bu kitapla ilgili bir değerlendirme yazısı yazacaktım ki son sayfada yazar bize söyleyecek söz bırakmamış. Bırakmadığı gibi kitabın ikincisini de çıkarmış. (Sahaflar Çarşısı'ndan Hatıralar)
1997-2001 arası İstanbul'daydım. Sahaflar Çarşısı'na çok az uğradım. Bu yıllarda bile üniversitesiye hazırlık ve üniversite ders kitaplarının satıldığı bir atmosfere bürünmüştü çarşı. Çok ilgimizi çekmiyordu. Ama uğrayıp tanış olmak güzel olurmuş. Nasip işte.
"Kitap düşkünlüğü, iflah olmaz bir hastalıktır. Dünyanın belki de en faydalı hastalığı... Dedemden tevarüs ettiğim bu hastalığı aslında dört kuşaktır taşıyoruz. İstanbul'un orta yerine, Sahaflar Çarşısı'na ve kitaplara bir ömür verdim. Ne keyifli bir ömürdü. Ne kütüphaneler geçti elimden, her biri muazzam bir kütüphane kıymetinde olan ne insanlar tanıdım ... Nadir bulunan bir kitabın sayfalarını varaklayıp koklamayı, onu bir evlat gibi sevmeyi, bir kitabı ehline ayırıp onunla buluşturmayı, kitaplarda yazılmayan ve asla yazılamayacak olan bazı matbuat dedikodularını birinci ağızlardan dinlemeyi ve hatta bazen bu olayların öznesi olmayı kitap denen hastalığa borçluyum.
Hatıralarımı okuduğunuzda belki dağınık bulabilirsiniz. Bu kitapta mekan (Sahaflar Çarşısı) , nesne (kitap) ve kahramanların (hatıralarımda andığım şahsiyetler) bir düzlemde ilerlemesini beklemeyiniz. Ben, bir çarşının tarihini yazmaktan çok yaşadıklarımı, işittiklerimi yazdım ve inanın yazdıklarım, yaşadıklarımın ve işittiklerimin zekatı nispetinde bile değildir. Belki başka kitaplarda, başka vesilelerle hatıralarıma devam ederim. Bu kitabı alıp okuduysanız anlaşılan o ki sizde de kitap hastalığından var. Dilerim ki deva bulmayasınız ..." Sayfa 593
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder