yürüdüm

çocukluğumun geçtiği evdeyiz. babamın kucağında bir bebek var. omzuna doğru yaslamış. arkadan bir türkü sesi. radyo mu çalıyor? türkü içli. babam birden ağlıyor. onu ağlarken görmek beni etkiliyor. rahatça ağlasın diye bakmıyorum yüzüne. o türkü neyi hatırlattı acaba? amcam olabilir mi? ellerinde gün gün zayıfladı. o evin alt katında. 

...

kıyamet emeklisi'nin birinci cildi bitti. büyük bir hayranlıkla, heyecanla okudum. son dönemin en iyi kitaplarından olmayı hakediyor. birikimine hayran kaldım şule gürbüz'ün. aziz'in gittiği o köy sahnesi. askerde yaşadığı ruh hallerinin anlatımı. müthişti. unutamayacağım bir kitap olacak. ikinci cilde başladım. aziz istanbul'da. nuhu. tevhide.

...

kız diyor ki daha siz içeri girmeden önce internette "aramızdan ayrılanlar" sayfasına baktım. bugün cihazını almaya gelecek amcanın adını gördüm. hala şok içerisindeyim. daha dün başka yaşlı bir amcayla dualaştılar. "allah uzun ömür versin." normalde o sayfalara da bakmazdım hiç bugün öyle bakma ihtiyacı hissettim, diyor. 

...

bir akşam yürüyüşü yaptım. soğuklar başlayana kadar devam ederim inşallah. şarkılarla yürüdüm yürüdüm yürüdüm. ismi karanfil olan bir kafede durdum çay içtim. teoman çaldı. kuşlu gazel. içime bir acı çöktü. metin altıok'un şiiri. sonra yürüdüm yürüdüm. "son kuşlarımdı bunlar.... geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım." yürüdüm yürüdüm. 

"insan insanın boşluğudur" diyor başka bir şarkı da.